Húsið við ána

þúsund litir

2012-02-11T19:03:00.001Z

það er muldur
í ljósinu

jarðvegur
sem regnið málar

þúsund litir
í spegli vorsins

2012-01-01T08:04:00.009Z

eflaust
undir regni
annarrar nætur

spyrð þú mig
hvort ár og eilífð
geymi táknmál himins

- á meðan
myndast lyklar
undir regnfallinu

í kvöld

2011-12-02T23:02:00.024Z

í kvöld eru vötnin eins og djúp sjáöldur, brugðin stirnd himins og dimmum seglum vinds og öldu; eins er sannleikur okkar eini, falinn í dulin tákn og svip jarðneskrar tilveru

undir árstíðunum hafa laufin opnað hringrás sína, eins og augnabliks dans yfir ljósaskipti jarðarinnar; lífið er bjartur tónn, leikinn að morgni, eins og logandi stjarna, færð á dökkan striga nætur

staður

2011-09-09T20:16:00.008Z

ljós minning yfir staðnum,
svífandi, líkt og yfirfært rými -
eða tunglsljós, fært á brotnandi öldur

eins og þú sagðir mér:

2011-08-27T22:28:00.008Z

tvö landslög; annað hvítt,
eins og fljót dregið í birtingu sólarljóss,
hitt svart og svart, eins og lestargluggar eftir skýlausri nótt

manndómurinn

2011-08-22T20:54:00.012Z

því betur sem við skiljum hve persónuleg hugsun okkar er; að tengingar okkar byggjast ekki á algildum lögmálum, heldur á ólíku eðli, tilviljunum, ástandi og reynslu - því erfiðara verður að dæma annað fólk

æskan og eyðibýlið

2011-08-02T03:30:00.010Z

húsið geymdi tíma, persónu og sögu,
sem mótuðu hegðun hennar aftur með nærveru sinni,
jafnvel löngu síðar, eins og dul birtan upp af niðurníddum veggjunum

án titils

2011-07-25T15:43:00.004Z

í fjörunni liggur
bátur á hvolfi
í rigningu

hið endanlega fall raunveruleikans og upphaf hinna eilífu ljósaskipta

2011-07-19T06:15:00.009Z

ég trúði alltaf á vísindi og raunveruleika;
síðar sá ég að ég er aðeins hljóðfæraleikari
sitjandi í opnum glugga upp úr óljósri minningu

úr óendanleikanum

2011-07-09T01:10:00.006Z

undir hinum hvelfandi bogum
var dregin upp mynd yfir aðra eldri,
þú veist, eins og þegar blikandi tunglsrönd
rís yfir sofandi dýpi af minni hrynjandi stjarna;
þannig varð allt ein hending, máluð þvert yfir himininn

miðnæturklukkan

2011-07-09T00:39:00.003Z

hljóðlega afvinst stirningin
yfir rjóðri miðnætur og skóga,
og eilífðin brotnar í annarri nótt

úr annarri borg

2011-06-02T04:12:00.017Z

hvað skýrir hina hljóðu nótt
af tunglsljósi einveru og drauma
með óljósan tímann í rödd sjávarmálsins

2011-03-28T21:41:00.008Z

hvert líf hefur sína leið,
hvert sumar eigin blik vatns og myndar,
hver nótt sinn draum og andvara í dökkum greinum

úr minningu alheimsins

2011-03-15T00:02:00.015Z

hvað er tilvist?; leiftrandi andrá sem myndast inn um tíma eins og blaktandi hlið er opnast í vorþeynum eða mánalýst strönd undir ölvaðri nótt eða stirndur sálmur dreginn upp úr silfruðu djúpi rökkurs og bláma; staður fyrir ljós og vind eða gínandi skuggsjá, leitandi myndar sinnar undir eilífri fyllingu veru og drauma; margstrent mósaík tilfinningar og efnis eða táknum hlaðinn óður rýndur yfir fjöll, vötn og sanda; þessi óljósa tilvísun í faðmi vinds og breytinga, lituð af birtingu umhverfis og innri myndar - þeirrar sem rennur í og úr víðáttunni aftan forms og rýmis, þar sem kölluð er sál; og þú stendur hér, líf þitt, eins og þúsund augnablik úr minningu alheimsins

í ljósrofi rennandi nætur

2011-02-28T04:55:00.007Z

fyrir vorið;
nafnlaus viðvera
í birtunni frá regninu

yfir mér opnast hvítur spegill

2011-02-22T21:20:00.002Z

stundum er líkast því að máninn
varpi aftur þeirri tilfinningu
sem hann er litinn með

þau síðustu stræti vetrar

2011-02-22T20:45:00.004Z

hún stígur inn -
enn óbráðinn snjór í hárinu
og upphafið á brosi sem ég kannast við

rísandi jörð

2011-01-28T10:05:00.003Z

litbrigði himins hafa opnað dyr að dýpi fljótanna
svo leirug ármynnin glitra af óteljandi sólargeislum
með öll þessi andartök sem bíða í ljóshafi morgunsins

upp úr vindinum

2011-01-28T09:25:00.027Z

hringir og mynstur dregin á afvindandi papýrusa líkt og stafir hinnar stígandi þulu og galdra sem hreyfa við skýjum og teikna andartök í vötn og mistur líkt og breytilegar frásagnir af ferð og tíma eða logi sem flöktir yfir myndskreyttum hvelfingunum upp úr sögu árþúsundanna

endurkoma

2011-01-25T01:47:00.035Z

hann hafði ekki komið þangað í nokkurn tíma, heildarmynd og einstakir þættir báru þó enn svip sinn og minni, en eitthvað virtist öðruvísi, trén ekki aðeins stærri og vatnið horfið undir bylgjandi sefgrænu - það var eins og gamli tíminn horfði aftur frá staðnum, vaxinn að mestu frá sjálfum sér og búinn til farar, líkt og hér aðeins til að kveðja: ilmur flöktandi greina reis eins og dulmál í þykku kvöldloftinu og annað nær endurtók sig í rökkrinu

frá jörðu

2011-01-08T16:58:00.030Z

fátt breytist á himnum
þó líði aldur og ævi manna;
við reyndum að skilja stjörnurnar
sem opnuðust í nótt bak við ský og drauma

ungi faðir

2011-01-07T16:10:00.028Z

hann vissi ekki hvers vegna, ef til vill vegna þess að hann var aðeins 16 ára, en þegar móðir og barn höfðu sofnað í fyrsta sinn eftir fæðinguna og hann lá andvaka og hlýddi á söng þriggja spörfugla rétt úti við gluggann, fannst honum líkt og hann skildi söng þeirra í nokkur augnablik

af hverjum degi

2011-01-04T00:00:00.015Z

rauðar dyr að morgni eða afhjúpun nýrrar stundar eins og ómæld uppskera eða allar hafsins anemónur eða örsmá veröld í hverjum regndropa eða vortré full af söngvum; andartakið sem bíður eins og rísandi sól eða spádómur úr austri eða vonin í skauti verðandi móður eða hin óstöðvandi endurnýjun og frumspretta allrar tilveru

ferðalangurinn

2010-12-28T09:20:00.007Z

slitnir skór,
gömul ferðataska
og hljóðfæri fullt af sögum

skáld breytileikans

2010-12-28T02:14:00.049Z

ef ég gæti skrifað hér
eftir tungum ódauðleikans;
tákn vinds í lauf eða regns í stein;
en hver munu örlög manna og máls þeirra?,
nema brigðul stund og spurningar fyrir regn og vind

hugur og heimur

2010-12-27T23:50:00.004Z

tveir vitringar mættust og ræddu um heima og geima; annar sagði veröldina sprottna úr vitund sinni, hinn sagði vitund sína sprottna úr veröldinni; sá fyrri sagði: öll náttúran er vitund mín, eins og jörð undir skýjuðum tindi, veður og vindar ósjálfráðar hugsanir og aðeins botn óendanleikans endimörk sálarinnar; seinni sagði: vitund mín er aðeins endurvarp himins á vatni jarðar, ölduniður upphafsins eða skuggi ljóssins - leiftrandi draumur í nótt eilífðar; og enn rífast þeir, eins og mótsagnir af eðli máls og merkingar

sáttmálinn

2010-12-24T08:25:00.005Z

skyndilega lægði stórhríðina
og hvítar sjóslindrur svifu hægt til jarðar
eins og óteljandi sáttmálar eða djúpstæð fyrirgefning

næturkyrrð

2010-12-22T16:07:00.015Z

ég veit ekkert rólyndara
en heittempraða sveitanótt að sumri;
hlýtt andrúmsloft og lykt af þurrum stráum,
engin ljós nema á himni, engar raddir nema úr fljótunum

list og veruleiki

2010-12-19T23:40:00.021Z

verður list til með manninum?; hefur hún mótast alla ævi í hugsunum hans og viðhorfi á heiminn, í þá heild sem umhverfi og persóna mynda yfir lengi eða skemmri tíma, þar sem skynjanlegir þættir veruleikans taka á sig merkingu og túlkun sjónarmiðs eða dóms á hið mannlega ástand, í bland við óbeina frásögn eigin lífsreynslu og skoðana eins og spegilmynd sálar hans og skuggi; til þess sem vaknar upp, milli höfundar og hvers sem upplifir flutninginn, yfir undirliggjandi samræðu þeirra gegnum verkið

þrír litir úr sannfæringu

2010-12-18T22:14:00.034Z

ég man að rétt fyrir drauminn þóttist ég sjá vegleysu sveipast í andránni milli djúps og misturs, hvar dyr eilífðarinnar opnuðust í skilningi sem varð aðeins fundinn í tilfinningu; þar ætlaði ég einnig jarteikn hins fyrsta veruleika, eða þess sem gaf ljósið og dró upp vindinn, og hins síðasta, eða þess sem geymir lausn himnanna og lykla næturinnar; síðan missti ég þráðinn í umrót svefnsins og allt varð að ljóði

allt er tónlist

2010-12-15T05:59:00.040Z

allt er tónlist, sagði kondúktorinn, hlustaðu út undan þér; norðurljós eða næturregn á blikkplötu eins og einleikur fiðlu upp úr bakgrunni fallandi strengja eða fjarlægra stjörnuþyrpinga; gömul tilfinning sem gengur aftur milli fortíða eða atvik á ljósmynd eða rekadrumbur í fjöru eins og sprek úr yfirgefnu hreiðri eða minnið í hljómi tréspils; gluggi sem veit út að birtunni eða gáróttur stígur í vorleysingum eða von eða það sem kveikir dögunina og aðgreinir tónlist frá engu; þetta sagði kondúktorinn áður en hann sneri brúnaþungur tónsprotanum aftur að rennandi fljótum og glitrandi ísbreiðum að kvöldlagi

aqua vitæ

2010-12-11T20:12:00.034Z

sólarljós á ölduspegli hafsins
líkt og vitrun himnanna
í vatnsfontum jarðar
eða sú blóðborna
vitneskja sem
flæðir um
allt líf

brot úr skýjunum

2010-12-10T17:44:00.023Z

það bárust raddir í blænum um ljóðskáld sem gat í eina stund hreyft við sjálfum undirstöðum tilverunnar; afhjúpað dulin minni himnanna og ráðið tákn lífsins af jörðu í leiftrandi opinberun orðsins, líkt og hinn fágætasti skrautgali veraldar hefði sest á rithönd þess og gefið upp dvalarstaði gyðja og goðmagna listarinnar í undurblíðu næturljóði, áður en hann slapp úr netháf augnabliksins - út í óleystar gátur reyks og nætur

líf:

2010-12-09T17:47:00.001Z

þessi leynd eða loforð
sem var gefið fyrir
milljörðum ára

fuglabúrið

2010-12-08T08:11:00.021Z

hvað er það sem við köllum sál nema sú stund
sem villtur rauðbrystingur svífur óvart inn
opinn musterisglugga í morgunskímunni
og flögrar örvita inn milli hofsúlnanna
fyrr en máðar hendur hafa að lokum
sleppt honum aftur upp í himnana
er opnast bak við loga sólseturs

skírn

2010-12-07T10:10:00.002Z

þegar ég kom út var orðið bjart
án þess að ég hefði tekið eftir því
og öll jörðin reifuð í voðir mjallarinnar

af hæðum borgarinnar

2010-12-04T17:27:00.026Z

ég man þau kvöld og nætur;
gamlar húsaþyrpingar dregnar upp
eins og leikmynd í birtu götuljósanna,
sæluvinda hríslast í blöðum suðrænna pálma,
hvernig skuggar lauftrjánna svifu yfir gangvegum,
ljósin á brúnni, hljóðin frá veitingastöðum og börum,
salt loftið, dökk hafdjúpin, undrin í óendanleika himins
og yfir jörðinni þetta loforð eða játning sem býr í ungu sumri

hvort

2010-12-02T04:48:00.011Z

hvort rís þú, máni,
og gangið, stjörnur;
hvert renna þeir dagar
og líður hverjum lífið það,
þeim sem engum öðrum ann?

af strengjum gullhörpunnar

2010-11-30T15:04:00.043Z

365 sólarhringar víkka út um himinhvolfin eins og gljáandi ölduhreyfingar frá gamalli vatnsmyllu í flæðandi tímarúmi og snúast eins og hlýir spíralar í lýsandi mynstrum daghvarfanna eða flaksandi segl eða augun sem blikka í ásýnd nætur eða þeir töfrar sem vekja liti úr rigningunni og lýsa vorin í laufgandi skrúðgörðum; þessar 24 stundir með síbreytileg form í massa hugans gerð úr tilfinningum og eftirmyndum daganna eða þær línur og skuggar sem minnið getur síðar dregið fram af torgum og stöðuvötnum líkt og vakin upp af mánanum sem glóir í kyrrlátu hrími hugans undir regnboga um nótt

áletraðir starrar

2010-11-30T11:02:00.029Z

litlir troðningar að myndast rétt við dögun; enn heyrast dökkir strengir og rúmmyndir úr fjarlægð leysast upp í hlutum birtunnar eins og svefn sem verið er að snúa við eða vekja frá öðrum stað líkt og bráðnandi ísrekald í hafi efnislegrar tilveru, en gættu að því að skógarnir er fullir af kenningum og blikkandi númerum og fjórir orðrómar um byltingu eða hringrás búa í vindinum og tilhlökkun sem búið er að spenna yfir rennandi formin úr endurkomu mánuðanna, ský og gárur eru lykilhugtök úr gagnfræði drauma en hugmyndir þínar eru fastar í tunnu eins og iðustreymi í staðlausri vatnsmynd eyðimerkur og þokan milli línanna full af lokuðum dyrum og hliðum en þetta er víst rithátturinn í boði hússins og minningasmiðurinn heldur áfram að hefla dularfulla hringi ár eftir ár í víkkandi trjáboli og litla troðninga við dögun

að morgni

2010-11-29T07:00:00.005Z

eitthvað
hefur vaxið
í faðmi nætur
og stígur nú fram
undir hinni glóandi dýrð
sem máninn lofaði í alla nótt,
og stjörnur hverfa ein af annarri
inn í geislandi slóð þessarar nýju sólar
meðan rís af náð hennar gullöld glæstra sigra

borgin, eða fljótin við rökkrið

2010-11-20T21:04:00.006Z

götur þessarar borgar eru laglínur,
leiknar af bogandi hæðum undirlagsins
líkt og rennandi frásagnir upp úr hljóði fyrri tíma
eða hin dreymandi fljót sem dansa í kvöld við rökkrið

umbreyting

2010-11-15T18:32:00.005Z

undir hjóli himnanna, milli götu og skýja,
inn um rúmtak drauma og staðlausa regnboga,
á brotnum stígum lystigarða, í flæði dagsbirtunnar,
frá undirstöðum breytileikans og tilurð morgundagsins

vetrarmorgunn

2010-11-13T20:28:00.009Z

morgunninn hefur frosið saman við stirnt næturhúmið,
andartökin líða eins og snjógustir yfir vegum;
síðan horfin bak við aðra kyrrð, dýpri

til næturinnar

2010-11-10T16:47:00.001Z

getur þú enn lýst fyrir mér, nótt?:
hvernig rigningin hreyfist yfir götunum
í gljáandi mynstrum sem tvístrast í golunni;
hvernig hún fellur hljóðlega af hverjum himni
eins og hrapandi ljósbrot úr dimmum hljómbotni

síðustu haustdagarnir

2010-10-29T15:58:00.004Z

haustdagarnir gengu hljóðlega í burtu
eftir stígnum sem liggur inn um laufblöð og tíma
og hverfur í hvert sinn sem húmið flæðir yfir bakka sína

veðurlýsing

2010-10-18T23:13:00.008Z

nokkur brot úr skuggunum runnu saman við vindinn
en ljósgeislar fóru um leið hjá nafni hins óendanlega
og páruðu eitthvað úr eilífðinni í flæðarmál skýjanna

úr bók dimmunnar

2010-10-15T17:31:00.016Z

eitthvað af tímanum hefur snúist við og hverfst inn í líðandi stund eins og ljósöldur brotna í stirnda mergð á glæru augans; loftin þryngst fyrndum háttum og blakandi vængjum upp úr sofandi dýjum fornaldar; djúpar raddir vaknað af hljóðri gleymd og runnið saman við hljómandi strengjaverk náttúrunnar, og sjálfur alheimurinn, eins og endalausar breiður af ólífutrjám í vindi, hreyft aldin sín í eilífri nótt uppheimanna

birting örlaganna

2010-10-04T09:53:00.014Z

hlíðar sólar hafa risið upp
undir lýsandi hvolfum morguns;
vegi hvítum af himni beljar ótt fram
eins og flæðandi kviku úr æðum jarðar;
það er þróttur í stundinni, mátturinn og lukkan
og merkin hafa opnast yfir ljóskrýndri slóð sögunnar

haustnætur

2010-09-22T06:45:00.005Z

hefurðu séð nóttina?;
þúsundir óskrifaðra ljóða
bak við rökkvuð augnlok hennar

vegir aufúsunnar

2010-09-22T03:46:00.009Z

það var eins og einhver fögnuður
færðist yfir göturnar á kvöldin;
að þær hefðu lokið vinnudegi
og stefndu allar niður í bæ

óvæntur fengur

2010-09-19T04:15:00.003Z

þjófunum var nokkuð brugðið þegar þeir komust að
innihaldi kassanna sem þeir höfðu stolið:
inngangsbækur í afbrotafræðum

andlát vinar

2010-09-13T04:58:00.007Z

í sama mund rann halastjarna hátt í nóttinni
sem hvarf samstundis og hún sást
eins og tár á rót þess eilífa

tré og breytingar

2010-08-18T01:59:00.014Z

þarna
stóðu trén,
þessar risavöxnu
en all rósömustu lífverur,
tegundin óbreytt í milljónir ára
eins og allar breytingar væru óþarfar;
að þær hefðu fundið hinn þægilegasta samastað
til þess að blómstra og deyja á, innan um stöðugt flæði árstíðanna

fyrir miðnætti

2010-08-18T00:15:00.006Z

þægilegt
að sitja á veröndinni
kvöldið eftir heitan dag,
klukkan að nálgast miðnætti
en enn þá nokkuð hlýtt úti fyrir,
og horfa á trén hreyfast í golunni;
engin hugsun í gangi, aðeins þögult áhorf
á hægar dýfur stærstu greinanna og blaktandi laufin
rétt sjáanleg í ljósinu frá bænum og veikri birtu stjarnanna

lofgjörð

2010-08-16T17:03:00.011Z

eftir
rigninguna:
þakklætisvottur
í angan reynitrjánna

ágúst [presto]

2010-08-12T00:38:00.005Z

nú var orðið dimmt úti við á þeim tíma sem hann gekk vanalega heim á leið, áin í dalnum svartleit og spegillaus og eins og einhver hryllingur í trjánum; greinar þeirra þrungnar óttasleginni eftirvæntingu í vindhviðunum eins og fiðlur úr lokakafla líðandi sumars

bréf úr þokunni

2010-08-07T01:08:00.017Z

það var dálítil þoka á strætinu sem hún gekk eftir, eins og hún hefði ratað í minningu þar sem smáatriði hafa máðst en atburðarásin stendur eftir að mestu - og að sums staðar hefðu atburðir og staðir runnið í óræðar samsetningar og umhverfið öðlast tilfinningu eða væntingu; eigið líf í samruna veruleika sem móta hverjir aðra í sífellu líkt og strandlengja og sjávarmál; og þarna gekk hún, eins og aðkomandi þáttur í eigin hugsunum; um gamalt hverfi fullt af minningum og vonum alls staðar

draumur öldrunarlæknisins

2010-07-29T23:11:00.007Z

mig dreymdi að allir sjúklingarnir mínir, látnir og lifandi,
kæmu til mín á móttökuna ungir og hraustir að sjá,
ég man mér fannst dálítið skrítið í draumnum
að enginn þeirra virtist eiga pantaðan tíma
og einn þeirra hló bara þegar ég spurði
hvort hægðirnar væru reglulegar

svartur og rauður

2010-07-28T17:56:00.004Z

unga nótt!
með hafið í brjóstinu
og höfuðið fullt af skýjum;
þín svefnlausa þrá og dökka ró;
- í hálfhljóðinu milli næturlestanna
rísa gljáandi strætin upp af skugganum
og einhvers staðar undir himninum fæðist von;
eins og borgarljósin lýsi upp veginn til sólarupprásar

úr albúminu

2010-07-21T03:20:00.038Z

það vantaði nokkrar myndir í albúmið,
eins og augnablikin hefðu gleymst
og horfið aftur til eigin tíma

orð eru eyjar

2010-07-14T00:34:00.001Z

ef orð
eru eyjar
þegja djúpin
í óskýranlegri ró

hinsta kveðja

2010-07-10T07:40:00.018Z

þegar hann vissi hver sín hinstu örlög yrðu;
að falla fyrir þessum ólæknandi sjúkdómi;
meðan hann stóð í síðustu dyragættinni
og bjóst til ferðarinnar út í náttúruna,
leit hann sem snöggvast við á okkur
eins og til að segja okkur eitthvað
mikilvægt; afhjúpa leyndardóma
sem aðeins deyjandi maður sér;
en hann sagði ekkert, ekki orð;
horfði alvarlegur upp til okkar,
en svo kom það, alveg óvænt:
brosið sem hann skildi eftir

upphaf næturinnar

2010-06-29T18:07:00.014Z

við enda suðurhúsanna
myndast af kvöldljósinu
svartur stigi úr skuggunum

land himins

2010-06-29T16:39:00.007Z

í forsælu háloftanna
hefur ljósið opnað hliðið
niður í iðandi garða árstíðanna

sumardagar

2010-06-16T21:46:00.014Z

áhyggjulaus vindur
hreyfði við vörmu trjálaufinu
eins og mildur hafstraumur í sólbökuðu þangi

hljómfall

2010-05-11T19:09:00.001Z

stundum er eins og það sé
lágstemmd tónlist í rigningunni
eins og agnarlítil stef gleymdra tíma

hvítar nætur

2010-04-26T22:44:00.005Z

það er eitthvað við íslenska sumarnótt;
einhver óræður tónn falinn í birtu og þögn
eins og himinninn búi yfir ósögðu leyndarmáli

eftir nærveru daganna

2010-04-24T18:28:00.004Z

við bakkann stendur gamalt tré
og hallar yfir gáróttan vatnsflauminn
meðan áin heldur áfram að telja regndropana

hundrað draumar

2010-03-26T03:58:00.007Z

þegar andvari nýlaufsins fór gegn um reykvaðið nætursviðið
kviknuðu um leið hundrað draumar yfir húsþökunum
sem flögruðu stefnulausir um hljóðan blámann
eins og mannlaus bátur er losnar um nótt
og rekur áfram út á rökkvað haf

handan veru og falls

2010-03-26T00:02:00.011Z

líklega er enginn staður, form eða tími;
aðeins tálsýn sem verður skynjuð
af einum og einum fáráðlingi

lind að næturlagi

2010-03-24T23:32:00.002Z

djúpur rauður
áður en flöturinn
hverfur í dökkvanum

inngangur

2010-03-23T23:19:00.004Z

í morgunbirtunni
féllu nokkrir geislar á stíginn
líkt og til að bjóða gömlum vini góða ferð

náttskyggni

2010-03-17T17:57:00.003Z

í nótt er himinninn ókyrr
og máninn hljóður viti
milli hverfulla eilífða

andrá

2010-02-26T14:18:00.005Z

á milli strætisvagnanna
gekk andi borgarinnar
hjá biðskýlinu

röksemdir manna

2010-01-04T19:36:00.004Z

helsti veikleiki
á röksemdum manna
er gefin forsenda um eigin skynsemi

draumurinn

2009-11-26T00:01:00.006Z

mig dreymdi dauðann í nótt; hann var ekki persóna eins og hann birtist í mörgum bókum, heldur óskýr nærvera sem leyndist bak við flöktandi hugsanir þess sem dreymir án eigin vitundar

svarið

2009-10-12T01:05:00.003Z

ég spurði vindinn;
eftir stundarþögn heyrðist
lágvær gustur fara um hálmgresið

hringing

2009-09-28T02:49:00.004Z

það var eins og að einhvers staðar
undan þögulu ryki gleymskunnar
slægi skírgullin bjalla að nýju

undirskrift

2009-09-28T02:25:00.004Z

innan um sundurlaust
veggjakrotið í undirgöngunum
stóð ókláruð setning um hverfulleikann

spurningar, draumur og leit

2009-08-26T11:56:00.008Z

ég dvel stundum í raunveruleikanum;
þessum rótlausu jarðlitum sem vakna upp
í leiftrinu af blikandi funum óteljandi stjarna

opus magnum

2009-08-15T11:47:00.004Z

fegurð náttúrunnar
eins og meistaraverk
á óvart tekinni ljósmynd

blindi málarinn

2009-08-15T11:16:00.003Z

það var eins og litirnir
á málverkum blinda mannsins
væru dregnir upp úr gamalli minningu

heimför

2009-07-29T01:54:00.007Z

mér fannst ég heyra einhvern
raula gamalkunnuga tóna
aftarlega í lestinni

lagið

2009-07-29T01:37:00.003Z

það var eitthvað fyndið við þetta lag
og leikarar blásturshljóðfæranna
urðu að gera hlé til að hlæja

andartak

2009-07-28T01:10:00.006Z

eitt andartak
virtist fræ biðukollunnar
standa kyrrt í lofti mótlægra vinda

prédikunin

2009-07-22T00:36:00.006Z

við dögun kom í ljós að apabúrið hafði opnast
og stuttu síðar steig óvæntur gestur upp
í prédikunarstól nálægrar kirkju

garður

2009-07-18T03:40:00.002Z

í rjáfri borgartrjánna
flytur einmana söngfugl
sígilt verk á skógarflautu

að gufa upp

2009-07-18T02:38:00.005Z

um leiksvið borgarinnar
leið þoka eftir lestarteinunum
líkt og útblástur horfinnar eimreiðar

sjálfsmynd

2009-07-12T18:06:00.006Z

myndastyttan var af manni
að meitla sjálfan sig út
úr ferhyrndum steini

samúðarskeyti

2009-07-04T17:12:00.018Z

á
tundurskeytið
var rituð afsökunarbeiðni

geimferð

2009-07-03T05:28:00.005Z

það var líkast því að uppi í geimnum
hefði þyngdarlögmálið
fallið niður

jazz-goðsögnin

2009-07-03T01:43:00.009Z

alltaf þegar hann snerti trompetið
byrjaði samstundis
að rigna

upplausn

2009-07-02T03:55:00.001Z

óreiða regndropanna
vakti mátt ímyndunarinnar
af andlausum svefni endurvarpsins

vaðall

2009-06-30T13:05:00.012Z

sem færi álfamál
um misturlukið morgunsef
muldraði golan milt í mjölgult húmið

náttstafir

2009-06-30T06:31:00.013Z

það var rétt eins og á hverri stundu
yrði öllum silfurpeningum himnanna
varpað ofan í dökkar laugar jarðar

landslag

2009-06-29T09:06:00.007Z

þar sem fjallið rís
spennist jarðlendið upp
eins og þúsund tröll með þanin lungu

bergmál

2009-06-28T00:12:00.001Z

hellamálverkin
eins og leiftursýnir
úr löngu gleymdum draumi

systurnar

2009-06-27T21:26:00.008Z

gleðin
gerði sér títt við glauminn
en depurðin speglaði sig í dökku víninu

kalkstigi á hæð

2009-06-24T14:45:00.008Z

efsta þrepið í hvíta kalkstiganum
hefur leysts upp í fjúkandi duft
og runnið saman við lágskýin